Elastiekje
"Vergelijk het maar met een elastiekje" zei de huisarts gisteren tegen me. "Je kan 'm oprekken en heel lang zo houden, maar er komt een moment dat 'ie het niet meer houdt en dan knapt 'ie."
Ik ben niet alleen, ik heb hulp. Maar ik zit wel thuis. Een burn-out noemen ze dat. Toepasselijke term, is me gebleken.
Enerzijds voel ik me, alsof er een last van mijn schouders is gevallen. Ik mag rusten, loslaten. Anderszijds voel ik me stom, schuldig. Ik ben niet het type om thuis te zitten. Ik hou er niet van te zitten terwijl anderen werken. Maar het is niet anders. Ik ga 'm met beide handen aanpakken en 'm ten volste gebruiken, de rust van nu. Dan kan ik over een tijdje, als het beter gaat, als de hulp die ik ga krijgen geholpen heeft, weer doen wat ik doe. Maar zo ver ben ik nog niet. Next stop: letting go...
Sterkte ermee, lieverd
Trek je op aan de steun van anderen, maar probeer ook te beseffen dat de sleutel hiervoor in beginsel toch echt bij jezelf ligt… Denk aan je denkwijze en inlevingsvermogen enzo… Rust goed uit, maar pas op dat je niet teveel in bed blijft hangen ofzo… Een rondje door de wijk zal je meer goed doen dan je denkt Good luck smak
Jeff - 14 November '06 - 18:13
De bekende Burn-Out, Annibal. Het is een naam voor een heel vervelend gevoel. Nu proberen van de rust, die je krijgt, te genieten. Beterschap, Annibal, want dat heb je heel hard nodig.Vedat () (URL) - 14 November '06 - 18:22
He wat kl*** zeg….Neem idd je rust, dat je heb je nu echt nodig…
Dikke knuffel van mij….
Kus!
Ps.. dat elastiekjesverhaal bracht ineens een herinnering terug.. Poeh.. Heeft ooit een psycholoog ooit is iets over gezegd tegen me… Toen was ik dat elastiekje ook.. Pffff….
Erica (URL) - 14 November '06 - 23:24
In mijn ogen heeft Jeff gezegd wat ik wilde zeggen :)Doe rustig aan, dat betekent niet letterlijk de hele dag op bed liggen al mag dat best een keertje, maar gewoon ff rustig rondje lopen door de stad, winkelen ZONDER een doel te hebben, Paul knuffelen omdat je hem zo lief vindt en inderdaad ‘letting go’...
Niet zoveel zorgen maken ;) Je blijft ook een onwijs toffe chick ondanks dat je in je eentje niet altijd de wereld aan kan ;) Je wordt er in geen jaar ook maar een millimetertje minder om!
Dikke knuffel!
Sjoerd
Sjoerd - 15 November '06 - 01:39
@ Allemaal: Heel erg dank jullie wel voor jullie lieve berichtjes, doet me goed. Ik weet, dat ik vooral zelf aan de slag moet en ik ben ook van plan hetgeen dat nodig is niet uit de weg te gaan.. Maar ik ben wel bijzonder blij dat ik er niet alleen voor sta, dat steunt me en dat doet me goed. Voorlopig heb ik in welk geval geen tijd om depressed in mijn bed te gaan liggen (wil ik ook niet): ik kan niet ophouden met opruimen
Dikke kus @ jullie :)
Annibal () - 15 November '06 - 17:35
jeez, je bent de derde, om het maar even cru te zeggen. twee vriendinnen van me werken nu ook op halve kracht- twee dames die de lat voor zichzelf erg hoog leggen, zowel professioneel als op sociaal vlak. Loslaten is idd the keyword. en je niet schuldig voelen als je thuis zit. da’s gewoon dom.
sterkte meiske!
miek () (URL) - 15 November '06 - 20:40
Oh, echt? Damn, de vriendin van Paul’s collega zit al bijna een jaar thuis met een burn out.. En och, dat soort dingen dwarrelen gewoon ff door mijn gedachten, het is zo raar om thuis te zijn..Annibal @ Mieke () - 16 November '06 - 09:46
Hee Annibal, Balen zeg! Ik wens je veel beterschap, doe het maar lekker rustig aan, je hoeft nu even niets meer!Liefs!
Mieke (URL) - 16 November '06 - 11:27
Oh bah, dat is balen. Zoals alle anderen en jijzelf al zeiden: je moet het zelf doen. Maar maak het geen streven. Ga er niet aan “werken”. Dat geeft ook druk. Anyway: beterschap!Enne… dat elastiekverhaal is populair bij de dames en heren medici. Dat kreeg ik te horen toen ik mijn kruisband scheurde
Michel (URL) - 17 November '06 - 08:45
@ Mieke: Dank je wel :) En wie weet kan ik bij jou ook nog het één en ander leren..@ Michel: Ik probeer het, maar ik ben wel een beetje een streber geloof ik.. Maar och, ik ga gewoon luisteren naar wat mij door de profs verteld word, ik neem aan dat het dan wel goed komt.
Hahaha, grin.. Makkelijk in te passen verhaaltje dus ;)
Annibal () - 17 November '06 - 11:27
Och, jeetje meis…
Wat klote…Voor mijn gevoel ben jij al een heel eind de goede kant op, als je zelf al inziet dat het nu tijd is om los te laten, en om aan niets anders dan jezelf en wat goed is voor jóu te gaan denken. Je rust te nemen, orde op zaken te stellen: in je leven, je omgeving en vooral in je hoofd. Maar vooral: rusten, rusten, rusten. Je komt hier sterker uit, dat weet jij net zo goed als ik! Diezelfde woorden heb jij mij niet eens zo gek lang geleden ook ingefluisterd en toegeschreeuwd
, en die woorden krijg je nu net zo hard van me terug! Kop op!
Nienke (URL) - 22 November '06 - 22:23
Thnx, Nien. Ik weet dat je gelijk hebt en ik weet idd ook wat me te doen staat. Diepe dalen zijn er om doorheen te komen en het gaat me lukken.. (En in de tussentijd doe ik het maar rustigaan :P). En je weet dat je nu helemáál niet meer ontkomt aan een échte knuffel op 10 december, he? ;)
Annibal @ Nienke () - 23 November '06 - 12:22
