Veel
Drukke dagen waren het. Donderdag, vrijdag, zaterdag en vandaag, allen waren volgepland met activiteiten en gebeurtenissen. Daarnaast gebeurde er nog het één en ander spontaan (niet altíjd even gezellig, maar ok) en zo kan het, dat ik eigenlijk niet zo goed weet waar ik beginnen moet. Bij het begin dan maar? Ok.
Donderdag begon het al goed: ik mocht dan toch eindelijk het contract van mijn mobiele nummer verlengen en een nieuwe telefoon uitzoeken. Iets waar ik al een tijd met smart op zat te wachten, want ookal is de telefoon die ik nu heb niet slecht en zeker wel handig, het toestel is zó vreselijk sloom dat ik er zo ondertussen een beetje simpel van word. Nouja, dat werd de Iphone dus, en omdat ik natuurlijk niet kon wachten tot ik 'm in mijn handen had besloot ik het apparaat in de winkel op te gaan halen. In de winkel wijzigden de plannen echter: ik moest € 80,= bijbetalen! En niet dat ik dat er nou niet voor over zou hebben, maar de aanbieding die ik op mijn persoonlijke site had gekregen was toch echt een heel stuk aantrekkelijker: daar kreeg ik hetzelfde toestel (de 8 Gb-versie) voor niets. Ik droop dus af naar huis en plaatste mijn bestelling on-line. Maar daar ging iets mee mis en hierna zei de site dat ik mijn contract niet meer mocht vernieuwen. Zucht. Dan de bestel-telefoonlijn maar eens lastigvallen. Een vriendelijke meneer aan de andere kant van de lijn gniffelde toen ik hem zei dat ik graag de 8Gb-versie wilde hebben. "Dat mág wel hoor, als u dat per sé wil. Maar de 16Gb is net zo gratis!" Verbaasd rondde ik dus mijn bestelling voor een 16 Gb I-phone af en vroeg me ondertussen af, hoe het in vredesnaam mogelijk is dat je in de winkel € 80,= bij moet betalen voor een standaard model, je ditzelfde model on-line gratis kunt krijgen en je telefonisch het betere model kunt krijgen voor hetzelfde geld, bij dezelfde provider. Maar I don't care, want ik krijg meer dan ik ooit verwacht had. Voor minder als dat ik gedacht had. Binnen een werkdag of 10 komt meneer de TNT mijn Iphone brengen. Joy! 
Vrijdag was ook al een bijzondere dag: Sinterklaas was natuurlijk jarig en mijn schoonpapa, -mama en -zus kwamen dit bij ons thuis vieren. De prachtigste surprises kwamen onder heerlijk vrolijke pakpapiertjes vandaan en uit deze surprises weer de meest geweldige cadeau's. Zo kreeg Paul een boek geschreven door een leeftijdsgenoot uit zijn geboortestad over de plek waar zij beiden zijn opgegroeid (waar nu nogal veel ophef over schijnt te zijn) (over het boek dan, niet over de geboortestad) en mocht ik een puntenkaart om on-line Wii-spelletjes mee te kopen uit mijn surprise peuteren, nadat ik een tekening had gemaakt van ons aller Sint en Piet. Maar natuurlijk was het vooral erg gezellig: door de erwtensoep van schoonmams lustte niemand nog suikergoed en de meegebrachte eetstokjes uit Vietnam brachten een hoop verse vakantie-herinneringen naar boven bij schoonzus,waar wij maar al te graag naar luisterden. Je kunt trouwens ook prima pepernoten eten met zulke stokjes, kwamen wij achter..
Gisteren stonden we enigzins bijtijds op, want het was klustijd: onze vrienden Eefke en Maurice zijn na vele maanden klussen eindelijk toegekomen aan het opbouw-gedeelte van de verbouwing van hun nieuwe huis en daar komt Annibal dan om de hoek kijken: verven kan ik wel. De hele dag werkten ik en Eefke samen aan de kozijnen en deuren in de toekomstige woonkamer en aan het einde van de dag viel er een hoop te bewonderen. Paul en Maurice werkten als team aan het aanschaffen en frezen van hout voor (ik geloof) in de gang en ook zij waren zeer succesvol. Omdat het zó gezellig was besloten we na het klussen met z'n vieren een hapje te gaan eten in de stad en doken we na ons heerlijke diner nog eventjes voor een drankje de kroeg in. Waar we vervolgens tegen nog meer vrienden én schoonzus aanliepen. Afgepeigerd togen we zo rond 12-en naar huis (een unicum, dat lukt ons anders nooit) en doken we vlug ons bedje in.
Een beetje té vlug zelfs, zo bleek vanmorgen. Ik lag prinsheerlijk te slapen. Droomde een beetje. Hoorde op de achtergrond soms een kat blèren, maar dat drong niet echt tot me door. Tót het geluid van kapotvallend porselein me wakker deed schrikken. En het was bijzonder te zien hoe zowel ik als Paul op een dergelijk geluid geconditioneerd zijn: binnen nog geen 3 seconden zaten we allebei op de rand van het bed en holden we naar de keuken. Want kapotgevallen porselein betekent scherven. En scherven betekenen bloedende kattenpootjes. En bloedende kattenpootjes betekenen akelig zielige katjes én hoge dierenartsenrekeningen.
In de gang keek ik ongelovig naar de keukendeur. Die was dicht. "Heb jij.." ik keek om naar Paul. "Oh, kút" antwoordde Paul, en zo wisten we beiden precies wat er aan de hand was. Toen we vannacht thuiskwamen heeft Paul de katten eten gegeven. En als we dat doen sluiten we Max altijd op in de keuken, want anders raakt hij gestressed en eet hij als een debiel. Dus Paul is naar bed gegaan. Ik ook, want ik wist niet dat Max nog in de keuken zat. En daarom was het arme ding het vanmorgen zó zat, daar in dat koude hok, dat hij de keuken afbrak. En gelijk had hij. Met een ruk trok ik de keukendeur open, waarna Max zich volledig uit zijn dak tegen me aan wierp. Aaiend en sussend stelde ik hem weer enigzins op zijn gemak en keek vervolgens naar de scherven van mijn theetipje (het tweede in een half jaar tijd, ik ben vervoekt), waar Loki al uiterst nieuwsgierig omheen aan het dralen was. De scherven waren gelukkig snel opgeruimd, maar Max bleef nog even héél zielig. uiteindelijk kwam hij met een vol maagje tot rust in bed, waar hij zich tevreden over mijn benen drapeerde. Het was ondertussen kwart over acht. En van slapen kwam weinig meer, voor mij.
Eenmaal uit bed volgde nog een beproeving: we gingen met mijn ouders kerstbomen kopen. En dát, lieve mensen, is oorlog, op 7 december. Een grote berg mensen stortte zich op een grote berg kerstbomen. Er werd gehard en geward, er werd getrokken en gesjouwd, en er waren zo veel mensen in elke kersbomen-ruimte dat er geen mens meer in of uit kwam. De mensen die ondertussen al een boom hadden probeerden deze tóch zo snel mogelijk weg te krijgen van andere graaiende handen en wrongen zich tussen de lichamen door, her en der een oog uitstekend met een tak, of een hoofd meppend met een stronk. Na een uiterst onplezierige beproeving hadden zowel mijn ouders als wij een boom waar we wel voor wilden betalen te pakken en zuchtten we nog eens een keer of twee: wisten we wel zéker dat we ook nog bij de versieringen wilden kijken? Maar onze slinger zijn ondertussen in dusdanige staat van ontbinding* dat we er niet onderuit kwamen, en wonderwel slaagden we hier een stuk sneller: nieuwe slingers én een nieuwe piek belandden in ons mandje. En weer eens wat anders/hélemaal onze stijl: ze zijn allemaal zwart! We renden nog even de verf-afdeling op en graaiden een spuitbus fluoriscerend gele verf mee (is het toch nog érgens goed voor, dat we plastic kerstballen hebben) zodat we vandeweek mogelijksgewijs de meest bizarre kerstboom die we ons voor kunnen stellen hebben. Morgen gaat Paul de kerstballen spuiten..
Vanavond at Eefke nog even bij ons en bestelde ik alvast een rubber bescherm-badpak voor mijn aanstaande I-phone (ik zal het apparaat gegarandeerd met regelmaat uit mijn handen laten flikkeren, dus laten we maar alvast maatregelen nemen) en nu ga ik er een eind aan breien, want dan kan ik nog even een momentje rustig met lief op de bank hangen met een stokbroodje, een kaasje en een wijntje.. Ciao!
*: Daar weten de deelnemers van onze kerstkaarten-wedstrijd van afgelopen jaar álles van: de laatste resten slinger heb ik meegezonden in de prijzenpakketten van de winnaars. En speaking of onze wedstrijd: winnaars-lief, wij mogen toch wel een foto van onze katten in júllie kerstboom tegemoet zien, hè? 
enne ik ga morgenmiddag met Boef die kerstboom optuigen, dus die katten in de kerstboom, daar zal vast wel vlot een foto van komen.
Janneman - 07 December '08 - 20:13
als een van de winnaars zijnde, waar ik uiteraard übertrots op ben, dient het mij eerlijkheidshalve te zeggen dat ik geen kerstboom heb dit jaar, maar daar verzin ik wel wat op :D je krijgt binnenkort wel een foto van me :Dkus!
nelis - 07 December '08 - 20:18
Gewoon de 16 GB I-phone, gaaf, nog een week en dan kan je er mee spelen..Ahhh die arme Max, heel de nacht alleen in de keuken..
Fijne maar drukke dagen dus.
Jaaa die foto die komt goed!!
Dikke kus!!
[Erica] (URL) - 07 December '08 - 23:11
Wat een hilarische Annibaltaal weer: een rubberen bescherm badpak! En het gekke is: iedereen weet meteen wat je bedoelt. ;-pIk ben geneigd iedereen die in bedrijfspak gestoken in een telefoonwinkel werkt licht te wantrouwen na flink getild te zijn door mijn vorige provider (Telfort – waarom niet het beestje aan zijn naam erbij sleuren?) Ook wel mijn eigen schuld hoor, het duizelde me voorheen al snel van alle acties en aanbiedingen en voorwaarden, dus ik liep te lang met een oude telefoon rond, waarvan het abonnement allang verlopen was. Jouw verhaal bevestigd mijn vermoedens van een samenzwering alleen maar.
Jij hebt dus ook al zo’n fijn Sinterklaasweekend gehad! En ik zeg… Nu op naar de kerst.
Wat een gevecht aan het kerstbomenfront, trouwens.
Alsof alle beschaving ineens verdwijnt. Ben ERG benieuwd naar de bizarre combinatie die jullie gaan maken, qua versiering.
Nien - 08 December '08 - 20:48
Ik kan niet wachten op foto’s van jullie bij jullie bizarre boom!sanneke - 09 December '08 - 13:26
@ Janneman: Haha, nee, ik denk het niet, het is alleen bescherming voor om het schermpje heen. Ik ga wel ook beschermingsfolie op het scherm zelf plakken, maar ik denk eerlijkgezegd niet dat ik ‘m in het toilet moet laten vallen En die foto, daar hou ik je aan @ Neel: Ha, nouja, dan hebben we natuurlijk pech ;) Al ben ik nu wel benieuwd naar je creatieve oplossing :D
@ Erica: Cool he? Ben té benieuwd gewoon! En die foto, ik ben benieuwd hoor, bij alle Iejoors
@ Nienepien: Haha, jah, mooi he? Toch wel een universeel taaltje, dat Annibals
En ja, tja, ik vind het zelf altijd wel fijn om tegen zo’n kind van de T-mobile aan te mekkeren (die willen natuurlijk ook iets anders uitstralen, dus die hebben allemaal van die hip-en-happening kinders in rose shirtjes in de winkel staan), maar nu ben ik er toch wel van overtuigd dat ik de volgende keer écht even al mijn opties af moet gaan. Ha, jullie ook? En ja, dat gevecht, boehoe hoor.. Dat was echt stom!
@ Sanneke: Dat zal helaas iets langer op zich laten wachten, maar die foto gaat komen hoor!
Annibal () - 09 December '08 - 21:54
